European music festivals mark milestones with standout performances by Lily Allen, Buraka Som Sistema and Nick Cave
On July 12, 2026, music festivals across Europe are celebrating their milestones with stellar performances, and these moments are being shared widely on social media.
In Bilbao, Lily Allen marked the 20th anniversary of the BBK Live festival with a performance of her latest album, "West End Girl". The British singer-songwriter, known for her witty and honest lyrics, delivered a powerful and emotional performance that captivated the audience. From the opening notes of the title track to the final chords of "Fruityloop", Allen's raw honesty and powerful vocals resonated with the crowd. The performance was a highlight of the festival and was shared widely on social media, with fans expressing their admiration for Allen's courage and vulnerability.
Meanwhile, in Lisbon, Buraka Som Sistema brought their unique blend of kuduro and electronic music to the NOS Alive festival. The Portuguese group, known for their high-energy performances, had the crowd dancing and singing along to hits like "Hangover (BaBaBa)" and "Sound of Kuduro". Their performance was a testament to the group's enduring popularity and their ability to bring people together through music. Fans took to social media to share their excitement and the energy of the performance.
In Madrid, Nick Cave delivered a mesmerizing performance at the Mad Cool festival. The veteran rocker, known for his intense and emotional live shows, did not disappoint. Cave's performance was a mix of old favorites and new material, showcasing his evolution as an artist and his continued relevance in the music world. The performance was a highlight of the festival and was shared widely on social media.
These festivals, each with their own unique atmosphere and lineup, highlight the diversity and richness of Europe's music scene. From the intimate and emotional performance of Lily Allen to the high-energy beats of Buraka Som Sistema and the raw intensity of Nick Cave, there is something for every music lover.
As these festivals continue to draw large crowds and generate buzz on social media, they serve as a reminder of the power of live music to bring people together and create lasting memories. Whether through live streams or photos and videos, these moments capture the essence of live music and its ability to touch our lives in profound ways.
But perhaps the most touching moment of the day came from a different kind of performance. In Greece, singer Nikiforos shared photos and videos from his goddaughter's baptism on Instagram, offering a glimpse into his personal life and the importance of family and tradition. This blend of personal and professional, shared on social media, highlights the ways in which music and life intersect.
As the day comes to a close, the memories of these performances will live on, shared and remembered on platforms like Instagram. Whether through live streams or photos and videos, these moments capture the essence of live music and its ability to touch our lives in profound ways.
Follow us for live European news
- 🇪🇸3
- 🇩🇪2
- 🇵🇹2
- 🇷🇴2
- 🇨🇭1
- 🇨🇿1
- 🇪🇪1
- 🇬🇷1
- 🇮🇹1
- 🇳🇱1
3 further sources not geolocated
Articles

Sono ancora in piena adrenalina. Mi sono svegliato un po di volte queste notti e sento al telefono mia mamma due volte al giorno: Nicolas Maupas condurrà il Festival di Venezia Greta Scarano e Nicolas Maupas condurranno le serate di apertura e di chiusura dell83/a Mostra Internazionale dArte Cinematografica della Biennale di Venezia (2 – 12 settembre 2026). Dopo quasi trentanni torna una doppia conduzione a Lido: la precedente risale al 1998 quando Livia Azzariti e Alessandro Gassmann presentarono la cerimonia inaugurale della 55/a Mostra diretta […] Larticolo Sono ancora in piena adrenalina. Mi sono svegliato un po di volte queste notti e sento al telefono mia mamma due volte al giorno: Nicolas Maupas condurrà il Festival di Venezia proviene da Il Fatto Quotidiano.
il fatto quotidiano · about 3 hours ago

Esperámos 10 anos para voltar a dançar assim com os Buraka O nome mais esperado foi o concerto mais celebrado. O último dia teve ainda Florence, Teddy Swims e Lorde como protagonistas. O festival regressa a 8, 9 e 10 de julho de 2027.
observador · about 3 hours ago

All the Jolie-Pitt kids are now adults, and all of them have dropped the Pitt: the official end of Brangelina The twins Knox and Vivienne, the pairs youngest children, turn 18 on July 12. Like their siblings, they are estranged from their father and only use their mothers surname
elpais · about 3 hours ago

Tobias Camman na Perfecte Plaatje: het is tijd voor zelfreflectie Tobias Camman vindt het na zijn aftocht bij Het Perfecte Plaatje Op Reis "tijd voor wat zelfreflectie". Op Instagram schrijft de presentator en influencer dat hij niet in elke situatie een goede foto kon maken, iets wat de winnaar volgens hem wel moet kunnen. "Ik kon het niet opbrengen", schrijft Camman, die na negen afleveringen het programma moest verlaten.
rtl nieuws · about 3 hours ago

Britische Royals: Prinz Harry praktiziert Ziegen-Yoga Welche Gedanken hatte wohl Harry, als er in einem Gehege den intensiven Blickkontakt mit einem gehörnten Huftier suchte? Eine andere Übung endete schmerzhaft.
tagesspiegel · about 3 hours ago
:format(jpg)/f.elconfidencial.com%2Foriginal%2F6d7%2Fb1d%2F28b%2F6d7b1d28bc239b100119fbbf5d9f4e19.jpg)
Fiestas del Carmen de Vallecas 2026: horarios de los conciertos gratis de Ramoncín, Urrutia y Auserón y el mojado fin de fiesta con la Batalla Naval Las Fiestas del Carmen de Vallecas volverán a revolucionar Madrid con su mítica Batalla Naval y un espectacular cartel de conciertos gratuitos que reúne a grandes leyendas como Ramoncín, Jaime Urrutia y Santiago Auserón
el confidencial · about 3 hours ago

Eva Herzigova e Gregorio Marsiaj sposi a Torino: il sì dopo 25 anni damore, tra chiesa, Palazzo Carignano e cena stellata al Del Cambio. Assente illustre Naomi Campbell Ieri, sabato 11 luglio, la top model ceca Eva Herzigova e limprenditore torinese Gregorio Marsiaj si sono detti sì, coronando una storia damore che va avanti da 25 anni. Gli sposi hanno organizzato la giornata come una vera e propria produzione in tre tempi. Tutto è iniziato poco dopo le 17 nella piccola chiesa di […] Larticolo Eva Herzigova e Gregorio Marsiaj sposi a Torino: il sì dopo 25 anni damore, tra chiesa, Palazzo Carignano e cena stellata al Del Cambio. Assente illustre Naomi Campbell proviene da Il Fatto Quotidiano.
il fatto quotidiano · about 4 hours ago
:format(jpg)/f.elconfidencial.com%2Foriginal%2Ff82%2Fb96%2Fcdc%2Ff82b96cdc1b1760aed806c9e80f27635.jpg)
Nino Bravo y los motivos para convertirse (otra vez) en el nuevo artista de moda en Valencia Grandes espectáculos de homenaje, una falla, una canción en Mestalla, un futuro museo… El artista de Un beso y una flor alcanza una dimensión social inesperada
el confidencial · about 4 hours ago
Meet the 23-year-old plant nursery owner with an RHS gold medal
bluesky_The Times · about 4 hours ago

Monica Geuze emotioneel tijdens verjaardag van dochter Zara-Lizzy Voor Monica Geuze (31) is het een bijzondere dag. Haar dochter Zara-Lizzy viert haar verjaardag en dat zorgt voor de nodige emoties bij de presentatrice. Op Instagram deelt Monica een persoonlijke story waarin ze laat blijken dat de verjaardag van haar dochter haar raakt.
rtl nieuws · about 4 hours ago

Non vorrai certo fargli la predica a chi ti viene ad ascoltare? Io voglio far divertire al massimo le persone: Mick Jagger e la frecciatina a Bruce Springsteen Mick Jagger non ha di certo peli sulla lingua. Il frontman dei Rolling Stones è stato intervistato al podcast del New York Times con David Marchese. Uno dei temi affrontati sono stati i concerti, il pubblico, cosa un artista dovrebbe fare sul palco e cosa, invece, dovrebbe proprio evitare. Interrogato sul suo rapporto con il […] Larticolo Non vorrai certo fargli la predica a chi ti viene ad ascoltare? Io voglio far divertire al massimo le persone: Mick Jagger e la frecciatina a Bruce Springsteen proviene da Il Fatto Quotidiano.
il fatto quotidiano · about 4 hours ago

No Nos Alive, que Lisboa é esta que se vergou aos Buraka Som Sistema? Os Buraka Som Sistema regressaram aos palcos com energia para dar e vender, no último dia de Nos Alive que contou também com belos concertos de Lorde e Florence + The Machine.
publico · about 4 hours ago

Cei mai bogați influenceri din lume în 2026. MrBeast a câștigat sute de milioane de dolari într-un singur an Creatorii de conținut nu mai câștigă bani doar din rețelele sociale, ci și din afaceri, produse și evenimente. Clasamentul Forbes Top Creators 2026 arată cine sunt influencerii cu cele mai mari venituri din lume și cum au transformat notorietatea online în adevărate imperii media.
adevarul · about 4 hours ago

Jiajia Zhangs art turns Shanghai into a mirror of modern urban life Jiajia Zhangs ambitious, kaleidoscopic installation uses video, mirrors, audio narration and song to explore public and private spaces and how technology and architecture shape cities. The Chinese-born, Zurich-based artist showed her Domestic News at the Swiss Institute in New York. Visitors descending into the Swiss Institutes lower-level gallery in New York first hear the intermittent clicking of a mechanical billboard echoing through the concrete stairwell. It cycles between colorful flower arrangements and a blank black screen. The changing images draw on stories the artist, Jiajia Zhang, read in her grandmothers memoir about the Japanese occupation of China during the Second Sino-Japanese War. In her grandmothers account, flowers on a windowsill signaled the house was safe for covert political organising meetings. No flowers meant it was not. The framed display serves as the entry point to Domestic News, Zhangs first solo institutional exhibition in the United States.
swissinfo · about 4 hours ago
Kawan, London W1: This dish is bound to work, we think. But it doesnt. Its hideous – restaurant review | Grace Dent on restaurants
bluesky_The Guardian · about 4 hours ago

Přes sto dobrovolníků pomáhalo lidem na Osoblažsku. ‚Děkuju za tu možnost, říká místní Na Osoblažsku v sobotu končí letní dobrovolná akce Summerjobs. Do brigády se zapojilo více než sto lidí z celé republiky. Pomáhali třeba v obci Vysoká, Lipťan nebo Dívčí Hrad. O tom, že je akce opravdu dobrovolná, svědčí i to, že si účastnící platili ubytování a za práci kromě dobrého pocitu nedostanou nic. „Vnímám to jako hodně důležitou věc. Lidé se tady mají třeba hůře než v jiných částech České republiky, říká dobrovolník Honza.
irozhlas.cz · about 4 hours ago

Apon στο protothema: «Θα αποκτήσουμε αγοράκι, είμαι πανέτοιμος να γίνω μπαμπάς - Χωρίς τον Θεό για μένα δεν υπάρχει τίποτα» Ο τραγουδιστής μιλά στο Direct για τον «Βοριά» που άλλαξε τη ζωή του, τη σχέση με τη σύζυγό του, την πίστη, τη μουσική και την άγνωστη επιθυμία του να γίνει αθλητικός δημοσιογράφος
protothema · about 4 hours ago

Waylon trots op country na concert Luke Combs in ArenA Waylon is nog aan het nagenieten van het concert van countryzanger Luke Combs in Amsterdam. "Kan iemand me vertellen dat ik niet gedroomd heb? Ik was gisteren in een uitverkochte Johan Cruijff ArenA bij een concert van Luke Combs en iedereen zong mee", blikt Waylon terug op Instagram.
rtl nieuws · about 4 hours ago

Lepo Sumera nimelise heliloomingu preemia pälvis Liisa Hirsch 11. juulil anti Pärnu Muusikafestivalil Eesti Festivaliorkestri kontserdil helilooja Liisa Hirschile üle Eesti Autorite Ühingu ja Eesti Heliloojate Liidu algatatud Lepo Sumera nimeline heliloomingu preemia. Lepo Sumera nimeline heliloomingu preemia väärtustab autoristiili selget arengukaart, muusikalise mõtlemise mastaapsust ja kunstilist sügavust ühe helilooja loomingus.
postimees · about 4 hours ago

Μετά το πάρτι για τα γενέθλιά της, η Σοφία Βεργκάρα ποζάρει με κόκκινο μπικίνι: Τα 54 είναι ένας καλός αριθμός, γράφει Η ηθοποιός ευχαρίστησε μέσα από τα social media τον κόσμο για την αγάπη και τις ευχές που της έστειλε
protothema · about 4 hours ago

Las intimidades y estilismo de Lily Allen cierran con broche de oro el vigésimo aniversario del BBK Live Tras siete años de silencio, la británica transforma su dolor personal en una cruda y honesta obra de teatro musicalUn Robbie Williams provocador, tierno y divertido pone a sus pies el BBK Live Lily Allen ha hacho una parada especial en Kobetamendi durante su gira West End Girl, después de pasar siete años fuera del escenario. Cerrando el vigésimo aniversario del Bilbao BBK Live, la artista británica ha tomado la tarima no solo para cantar sino para montar toda una obra de teatro. Durante la hora y cuarto que Lily Allen ha amenizado la madrugada final del festival bilbaíno, ha sonado únicamente –y en orden– su último proyecto, West End Girl. Compuesto durante diez días de encierro en el estudio, la artista se enfrentó a un bloqueo creativo del que pudo salir haciendo una catarsis sobre el fracasado matrimonio que tuvo con David Harbour, estrella de Stranger Things. El resultado, un álbum de estudio con una clara inclinación al pop y cuyas letras destacan por una mezcla entre honestidad, ficción e ironía. La escena se ha abierto con luces fucsia que aumentan y suben su intensidad hasta llegar al máximo y encender el título del álbum. Después de que se abriera un telón turquesa, se ha revelado una habitación de hotel recreada sobre las tablas. Lily Allen se mueve con timidez inicial mientras suenan los primeros compases de la canción que da nombre al proyecto. En la pantalla del escenario, se apreciaban unos subtítulos en español, permitiendo que el público de Kobetamendi se sumergiera de inmediato en el relato de la artista. La atmósfera se ha vuelto eléctrica cuando ha llegado Ruminating, y el grito unánime de la multitud coreando what a fucking line rompe el aire. La segunda canción ha marcado el fin de la timidez de Allen y el comienzo de la comunión con el público. El espectáculo ha avanzado con una carga dramática y visual creciente. Durante Sleepwalking, el vestido dorado de Allen cae al suelo para revelar su lencería, un gesto que acompaña la confesión lírica sobre las demandas de su expareja y la infidelidad. La ironía del álbum estalla en Tennis, donde el ritmo alegre contrasta con la crudeza del descubrimiento de la traición, que ha provocado que los asistentes pregunten con ella: ¿quién es Madeline? con cierto furor. El clímax interpretativo de Allen ha llegado con Relapse. Mientras deambulaba por su habitación entre botellas de vino y pastillas, la cantante parecía sufrir un ataque de ansiedad a medida que seguía cantando. Su simulación ha culminado en un sollozo –real o no– que le impide alcanzar la nota final, dejando al público en un silencio de incredulidad y emoción. Con un cambio a un conjunto turquesa y rodeada de juguetes sexuales en el nuevo set denominado Pussypalace, la artista ha descargado su frustración en un ambiente que el público abrazaba con un tono juguetón pero catártico. Ese momento se ha roto entre risas por la valentía que se ha apreciado en Nonmonogamummy, donde Allen ha aparecido con un delantal que dice Cock, pene en inglés. Sin embargo, se ha vuelto a bajar de tono con vulnerable lírica de Just Enough donde se ha sentido el respeto absoluto del recinto. Con una puesta en escena simple, la voz de Allen ha sido la protagonista ante miles de personas que han parecido comprender la dificultad de su confesión. Aunque la decisión de tocar el álbum íntegro y en orden ha disminuido el ritmo al final con temas más pausados como Beg For Me, la energía se mantuvo estable durante Dallas Major. El cierre con Fruityloop ha dejado una imagen de resiliencia: los aplausos no han sido solo para la artista que regresaba, sino para la evolución personal de una mujer que celebraba su recuperación emocional. Al final, a pesar de la ausencia de clásicos como Smile o Not Fair, el público se ha despedido de una Lily Allen que ha transformado su regreso en un ejercicio de honestidad radical.
eldiario.es · about 4 hours ago

El éxtasis de Nick Cave y la alegría de Pulp revientan el corazón del fan en la noche final de Mad Cool Finaliza el festival más importante de la capital, que ha reunido durante cuatro días a unas 200.000 personas en el distrito de Villaverde, con una noche que reunió a los cabezas más potentes del cartel, complementados por David Byrne, The Black Crowes o KasabianEl Mundial también se vive en el Mad Cool, pero España no deja a Kings of Leon en fuera de juego El sol de Lorde y la luna de Florence guían las constelaciones del Mad Cool Termina el festival más multitudinario de Madrid —48.000 personas este sábado con el reto pendiente de solucionar algunos problemas de movilidad— con una jornada diseñada, como expresó un joven crítico musical, para conocedores. Mad Cool ha conseguido armar una personalidad para cada día: miércoles para rockeros soft, jueves para jóvenes fans del pop mainstream, viernes para indies futboleros y sábado para, efectivamente, conocedores de los nombres a los que hay que rendir tributo si uno siente que la música es la manifestación cultural más importante de los últimos cincuenta años. Parece un sueño hecho realidad ver en un mismo día a Nick Cave, Kasabian, Pulp y David Byrne. Y es tan onírico que en realidad es imposible. Los dos primeros tocan a la vez, en diferentes escenarios; y lo mismo sucede con los otros dos. Para los que no puedan soportar el FOMO, existen varias zonas del macrorrecinto de Villaverde donde se pueden ver dos conciertos a la vez. También se escuchan los dos a la vez, pero ese es el precio a pagar por estar a todo. En un encuentro con medios poco antes de iniciarse el festival, el director del festival dio explicaciones sobre el drama de los solapamientos: hay grupos que exigen tocar de noche, por lo que al final la franja prime time queda reducida a tres horas al día; no queda más remedio que poner a los grupos a competir por la audiencia. The Black Crowes en Mad Cool 2026 A quien no parece que le importe mucho tocar bajo la solana, más propia de grupos principiantes, es a The Black Crowes, que fueron gigantes con su rock stoniano en los 90 y que, tras reagruparse en 2019 están tocando intensivamente. El atardecer se refleja en las gafas de sol de Chris Robinson, que aguanta el tipo con actitud y afirma, antes de acometer su versión de Hard to Handle, que Otis Redding fue el mejor cantante de todos los tiempos. Los hermanos Robinson llegaron al Mad Cool tras pasar por Alicante y el Cruïlla, que se celebra simultáneamente en Barcelona, y por el que también pasó David Byrne el día anterior. Después de cierta polémica por dejar de lado al batería original, al que llamaron manipulador, el nuevo se ha ganado el favor de algún sector del público vistiendo camiseta de los piradísimos Butthole Surfers. A pesar de que estos bluseros sureños tienen un nuevo disco manufacturado este año, el grupo pasa olímpicamente de él, para centrar su repertorio en Shake Your Money Maker y The Southern Harmony and Musical Companion. Vamos, que saben a lo que vienen. Otro al que no le importa mucho tocar de día —también con gafas de sol y atuendo de elegante negro— es a Matt Berninger, quien además parece que lo pide en el título de su último single, Who Loves The Sun, un cándido tema de indie pop junto a una cantante de country ochentero. El cantante de The National se está tomando un respiro del grupo que comparte con dos parejas de hermanos para cultivar un rato su carrera en solitario, con un sonido chamber no muy diferente del de la banda. Un camino que le ha llevado hasta la pista, para mezclarse con sus fans. Matt Berninger en Mad Cool 2026 Con el eco del concierto de 2024 presentando Wild God en el Palacio de los Deportes, cómo no se iban a arrojar los madrileños con los ojos vendados hasta el límite de la ciudad en un julio ardiente para adorar a un dios de nombre Nick Cave. Qué arrebatador inicio de concierto, de dos horas de duración —estamos en un festival pero Nick Cave respeta a su público— en el que primero te pide que te prepares para el amor, luego que te llevará a la eternidad y, en tercer lugar, que llegaremos ahí en una noche trepidante montados en un tren de larga distancia al que te has subido para sufrir, oh Lord! In the name of pain! Un equipo logístico con chalecos reflectantes que llevaban las palabras Nick Cave and the Bad Seeds estampadas en la espalda, montaron y desmontaron una barricada transitable a lo largo de la valla que separa al público con el foso, lo que permitía al cantante pasearse una y otra vez por delante y por encima de su público. Primero echaba un ojo, como valorando qué lugar le producía mayor seguridad, y luego se adentraba en el mar de cuerpos que le sostenían las rodillas y las pantorrillas, a veces incluso el micrófono, para que pudiera entregarse no solo en alma sino también en cuerpo. Nick Cave en Mad Cool 2026 Cave fija sus ojos claros en su público. Un chico de dos metros de altura con aspecto de haber entrado hace poco en la veintena fue ungido por la mano del cantante, que la apoyó con firmeza sobre su frente y cantó para él. El término arrobado se inventó para definir este momento, un acto que jamás podrá olvidar. Es un set largo pero Nick Cave y sus Bad Seeds conceden a sus fans una selección de clásicos y no tanto una presentación —que ya no necesita ser presentado— de su último disco Wild God. La canción homónima cae, por supuesto, dando un primer respiro desfibrilador. Es importante que llegue este momento valle en la selección de canciones, porque sería el éxtasis sería insoportable. Pero es breve, porque sin verlo venir estalla una tormenta de verano y el relato se vuelve sucio, tabernero, a lo que uno se imagina que debe sonar el borde de un pantano en Misisipi, a la medianoche y con mucho calor. Durante más de cinco minutos, Elvis no nació en Tupelo sino en Villaverde, linde con Getafe, y miles de personas asisten al parto y descubren, con horror, cómo su hermano gemelo nace muerto. De eso va Tupelo, uno de los grandes momentos del concierto. El público aúlla. El escenario principal de Mad Cool durante el concierto de Nick Cave and The Bad Seeds El concierto sube y baja en intensidad, sobresaliendo una hermosa Joy o la Carnage firmada por el canoso bad seed Warren Ellis. Tras un segundo acto de cierta tranquilidad, en la que una de las coristas sustituye a PJ Harvey cantando la parte de ella, quizá no con mucho acierto, en Henry Lee, otra vez Cave se acelera de manera demoniaca para The Mercy Seat y una desbordante Papa Wont Leave you, Henry y estalla con Red Right Hand, un favorito del público. Después de muchos fucking Spain y fucking Madrid —entiendo que como halagos—, este concierto tan intenso, perturbador y arrebatador, inolvidable, terminó con la bellísima Into My Arms. Para saltar de Nick Cave a Pulp, es mejor desintoxicarse con algo. Si no, es muy difícil. Para ello, hay dos opciones: resetear el cerebro bailando techno durante media hora con Richie Hawtin —una de las pocas presencias electrónicas del festival—, una leyenda a cuyos pies todo el mundo debería ponerse al menos una vez en la vida, o presentar respetos a otro grande, como es el cantante de Talking Heads, David Byrne. David Byrne en Mad Cool 2026 Hawtin, el padre de Plastikman, el rey de los abstractos, el acelerador de partículas, el reventador de los BPM, no parece que afloje nunca. Los extraños especímenes que pasaron por la carpa de Loop a sudar junto a él, sintieron el corazón asomar por la boca. Byrne, por su parte, vestido de naranja junto a sus músicos, en realidad se hace un concierto de Talking Heads sin Talking Heads. Se toca todos los clásicos, del Psycho Killer al Once In a Life Time, pasando por el Burning Down The House. Y ahora, hay que correr para ver a Pulp, a los que tristemente parece que en España solo conseguimos atisbar en festivales. Pulp en Mad Cool 2026 En las pantallas del escenario más grande, pasada la medianoche, apareció un mensaje en español: Buenas noches. Os vais a acordar de esta noche para el resto de vuestras vidas. Y seguía: Estáis a punto de ver a Pulp. Este concierto entero es un encore. Un encore significa que el público quiere más. Así que…. Los miembros de Pulp comienzan a aparecer en el escenario. El mensaje de la pantalla insiste: He dicho ¡HACED RUIDO!. las mayúsculas causan efecto y Jarvis Cocker entra a escena envuelto en chillidos. Te voy a contar una historia. Ella vino de Grecia a estudiar arte en Saint Martins, más que de conocimiento, estaba sedienta de experiencias. Su padre estaba forrado, así que no tenía ni idea de qué hace la gente normal con su vida. ¿Qué comen? ¿Cómo duermen? Un año en Londres, haciendo cosas vulgares, como cortarse el pelo, buscar un trabajo, mirando las cucarachas subir por la pared de tu piso barato. Esta historia la contábamos y la cantábamos cada noche de viernes entre el 95 y el 2000. Así era nuestra vida en los 90. El primer concierto de Pulp en Madrid tuvo lugar el 18 de noviembre de 1995. Lo recordó el propio Jarvis. En un club llamado Revolver. ¿Sigue existiendo?. Nooo, le gritamos. ¿Qué es ahora, un parking?, pregunta. Y pide que levanten la mano los que estuvieron. Alguna aparece. Pulp fue el grupo que ya estaba ahí cuando empezó el britpop —su protohistoria comienza, es increíble, en 1978— y que sigue estando ahora que se ha formalizado su retorno. Y Jarvis Cocker no es solo un cantante, es un cronista; y sus canciones no dicen cosas, sino que las cuentan. Por eso, un concierto de Pulp es un drama, en el mejor de los sentidos. Jarvis Cocker, cantante de Pulp, durante su concierto en Mad Cool 2026 Different Class, su disco de 1995 en el que se inscribe Common People, Sorted for Es & Wizz o Disco 2000, entre las muchas que han sonado esta noche de ese álbum, está lleno de ellas. Normalmente son las cosas que le pasan a chicas que Jarvis conoce, a las que quiere conocer o con las que se ha acostado o se quiere acostar. La vida romántica en Sheffield. Pulp es la manera en la que la gente corriente nos creímos británicos durante tres minutos y medio en los noventa. Pulp ha sufrido oleadas de incomprensión a lo largo de su carrera. Y se le ha intentado matar varias veces. Mismamente, cuando publicó la continuación de Different Class, This Is Hardcore, muchos de sus seguidores le dieron la espalda, porque era raro. Visto hoy, su larga canción homónima es una obra maestra que supone uno de los momentos de mayor intensidad en el concierto. El escenario se tiñe de rojo, Jarvis se recuesta en un sillón, una lámpara de araña aparece mágicamente sobre él. Jarvis Cocker, a sus 62 años, parece el mismo tipo escuálido, miope, desubicado, demasiado abrigado, tímido —pero desatado sobre un escenario— que ha sido siempre. Como una anguila erecta, su cadera rompe su figura primero a un lado, luego al otro, un hombro sube, el otro baja, golpea un bombo gigante como si la baqueta fuera un varita mágica, trepa a los monitores y se detiene por tres segundos como un chaval británico que quiere ser Tony Manero, se quiebra las muñecas, camina bailando, baila caminando. Es Jarvis Cocker, el chico raro que demostró que la gente como él también puede ser una estrella del pop. Common People, la historia de la chica que vino de Grecia a estudiar arte en Saint Martins, cierra el concierto, con un largo protagonismo del público cantando que quiere vivir como la gente corriente. Jarvis golpea un bombo gigante y unos tubos enormes se hinchan de aire. Es la traca final. Cuando ya se había despedido, Jarvis parece recordar algo y se acerca de nuevo el micrófono a la boca: Disfrutad del resto del festival, pero ya no queda nada, salvo buscar la manera de llegar a casa. En eso consiste el pop: darlo todo, sin preocuparse por qué pasará mañana.
eldiario.es · about 4 hours ago

Mio padre era perbene e un chirurgo stimato che andava a messa tutte le domeniche. Un giorno mi ha preso in disparte dicendomi: Adoro quel film in cui interpreti uno stupratore: così Willem Dafoe Una carriera abbastanza lunga è sempre un insieme di successi e fallimenti, parola dellattore Willem Dafoe che compirà 71 anni il 22 luglio prossimo. Dafoe non è particolarmente interessato a guardare al passato o a celebrare se stesso, come invece accade al protagonista di Late Fame, il suo nuovo film. La pellicola, diretta da Kent […] Larticolo Mio padre era perbene e un chirurgo stimato che andava a messa tutte le domeniche. Un giorno mi ha preso in disparte dicendomi: Adoro quel film in cui interpreti uno stupratore: così Willem Dafoe proviene da Il Fatto Quotidiano.
il fatto quotidiano · about 4 hours ago

Anthony Hopkins zaplul v glasbene vode: "Glasba je bila moja prvotna strast" Igralec Anthony Hopkins je izpolnil svojo dolgoletno željo: predstavlja se kot skladatelj. 88-letnik bo avgusta izdal album klasične glasbe z naslovom Life Is A Dream, ki ga je navdihnilo njegovo otroštvo. Prvi singel Bracken Road je že ugledal luč sveta.
rtv slovenia · about 4 hours ago

Ο Νικηφόρος έγινε για πρώτη φορά νονός, οι φωτογραφίες με τη βαφτιστήρα του Ο τραγουδιστής ανάρτησε στο Instagram βίντεο και φωτογραφίες από τη βάφτιση
protothema · about 4 hours ago

Moment emoționant la „Beach, Please!. Bunicuța virală, omagiată pe scenă de nepot. „M-a învățat multe lucruri Festivalierii de la Beach, Please! i-au adus un omagiu bunicii care a devenit virală la ediția din 2025. Tinerii prezenți la Costinești au avut parte, pe lângă muzică și voie bună, și de un moment special. Reprezentantul Beach, Please, Selly, pe numele său real Andrei Șelaru, a urcat sâmbătă seară pe scenă alături de Yusuf, …
hotnews.ro · about 4 hours ago

Palcos da semana: do circo às músicas do mundo, Todos Contam O Vaudeville Rendez-Vous, o Festival de Músicas do Mundo de Sines e o Curtas Vila do Conde convivem com a renovação de um Território a dançar e com um novo festival para contar histórias.
publico · about 4 hours ago

Sono stagista nellanimo. Ho la dipendenza a buttarmi nella mischia e provare a imparare. Per far parte di un musical ho barato, ma non ho mentito: così Tommaso Cassissa che ora lavora al Super Market Super Market è la nuova serie comedy Prime Original italiana, scritta e diretta dal collettivo Il Terzo Segreto di Satira, sulle tragicomiche vicende di Eury, un caotico supermercato di quartiere che rischia la chiusura. Prodotto da Banijay Italia in collaborazione con Prime Video sarà disponibile in esclusiva su Prime Video dal 17 luglio in sei […] Larticolo Sono stagista nellanimo. Ho la dipendenza a buttarmi nella mischia e provare a imparare. Per far parte di un musical ho barato, ma non ho mentito: così Tommaso Cassissa che ora lavora al Super Market proviene da Il Fatto Quotidiano.
il fatto quotidiano · about 5 hours ago

Il giorno prima ero un giovane matto, il giorno dopo un genio della cucina italiana con 1 stella Michelin a 25 anni. Non volevo passare la vita chiuso in un ristorante, ho scelto la famiglia: parla chef Lorenzo Cogo Lorenzo Cogo nasce nel 1986 a Thiene, in provincia di Vicenza, terza generazione di una dinastia di cuochi: il nonno faceva il maggiordomo per una famiglia nobile della zona, il padre gestisce ancora oggi la trattoria di famiglia. Dopo la scuola alberghiera, Cogo non resta certo fermo. Parte per lAustralia, dove lavora al Vue de […] Larticolo Il giorno prima ero un giovane matto, il giorno dopo un genio della cucina italiana con 1 stella Michelin a 25 anni. Non volevo passare la vita chiuso in un ristorante, ho scelto la famiglia: parla chef Lorenzo Cogo proviene da Il Fatto Quotidiano.
il fatto quotidiano · about 5 hours ago
„Wenn ich mir vorstellte, dass meine Mutter mich berührt, befiel mich Ekel Seine Mutter war Bardame und verließ ihn, als er noch minderjährig war. Doch statt im Trauma zu versinken, zog Lukas Bärfuss daraus Stärke – und brachte es bis zum Büchner-Preis. Jetzt rechnet er mit dem Mythos Mutterliebe ab. Eine Begegnung.
welt.de · about 5 hours ago